İoanna’nın Düşü

Efes’in kalbinde, Celsus Kütüphanesinin görkemli sütunları arasında filizlenen bir düşün öyküsü… İoanna’nın Düşü Roma dönemine, dünyanın en büyük antik kentlerinden biri olan Efes’in büyülü atmosferine bir kapı aralıyor. Bu kapıdan geçenler, bilmeye duyduğu merakı, çalışkanlığı, cesareti ve okuma tutkusu sayesinde İoanna’nın düşünün nasıl gerçeğe dönüştüğüne şahit oluyorlar. Bu kitap, Efes’in ilk kadın kütüphanecisi olmayı düşleyen İoanna’nın tutkusuna eşlik etmek, antik kentin taş sokaklarında ve yıldızlı gecelerinde dolaşmak isteyen herkes için… ***Efes’in kalbinde, Celsus Kütüphanesinin görkemli sütunları arasında bir düş filizleniyor… Zamanının çoğunu kütüphanede geçiren İoanna, burada bir kütüphaneci olarak çalışmayı düşlüyor. Ne var ki dönemin kuralları, bu işi yalnızca erkeklerin yapabileceğini söylüyor. Bir düş, katı kuralları değiştirmeye yetecek kadar güçlü olabilir mi? ***KİTAPTAN İoanna, şiir ve öykü dersleri verir, bunların pek azını okulda yapardı. Ders yapmak için daha çok kütüphaneyi kullanırdı. Muhteşem Celsus Kütüphanesini… Benim ve arkadaşlarımın en en en sevdiğimiz öğretmendi o. Biliyor musunuz, bahar aylarında geceleri bile ders yapardık. Celsus Kütüphanesinin bahçesinde, yere uzanıp yıldızları izleyerek… Hepimiz onun derslerini, özellikle de gece yapılanları iple çekerdik. *** Kütüphaneye geldiğimizde Vasilis hızlanır, İoanna ise yavaşlardı. Çünkü kütüphanenin kapısındaki heykelleri tek tek selamlamadan içeri girmezdi. “Günaydın Sophia! Günaydın Arete! Günaydın Ennoia! Günaydın Episteme!” “Günaydın sevgili kadınlar!” diyerek önlerinde eğilirdi. Mavi, Episteme’nin omuzuna sıçradığında Episteme, İoanna’ya göz kırpardı. Belki de bana öyle gelirdi. *** Bu harika yerde derslerimizi yapmak, onun için de bizim için de heyecan vericiydi. Derslerimize her zaman bir soru sorarak başlardı ve şöyle söylerdi: “Soru soran cevap bulur.” Ayakta durup ellerini masaya dayar “Bugünün ilk sorusunu kim sormak ister?” derdi gözlerini üzerimizde gezdirirken. İşte bu, dersimizin en heyecanlı anıydı. *** En büyük hayali bir gün Celsus Kütüphanesinde çalışmaktı. Ama bu, o günlerde neredeyse imkânsızdı. Kadınların kütüphanedeki tüm eserlere erişmesi ya da kütüphanecilik gibi bir mesleği yapması görülmüş şey değildi. *** “Kütüphanede ders yapmanda sakınca yok. Ama bir kütüphaneci olarak çalışmak… Bu iş pek sana göre değil” derken İoanna’yı odanın dışına çıkarmıştı çoktan. *** İoanna, kütüphanenin sokağına geldiğinde nefes nefese kalmıştı. Güneş, Celsus Kütüphanesinin üstünde yükselirken bu muhteşem yapının bir parçasıydı artık. Her şey kusursuzdu. *** Ben Helen. En sevdiğim işi yapıyorum. Ve o da İoanna. En sevdiği işi yaptı. Efes’in ilk kadın kütüphanecisi oldu.